نسبت بدهی - لات و سود



نسبت بدهی چیست؟

نسبت بدهی یک نسبت سود معاملاتی و در فارکس را نشان می‌دهد، این مسئله می‌تواند خیلی زیاد باشد، گاهی به اندازه 400:1 ، که به معنایی است که سود سپرده 1000 دلاری می‌تواند اندازه موقعیت 400000 دلاری را کنترل کند.

اگر  به شما حساب دلالی نسبت بدهی 100:1 داده شود، و شما یکی مینی حساب با 1000 دلار داشته باشید، می‌توانند با 100 دلار وارد شوید که در بازار روی سود حساب می‌شود و با موقعیت واحد  10000 دلار معامله می‌کنید. برای هر 1 دلاری که در بازار گذاشته می‌شود کارگزارتان 99 دلار دیگر اضافه می‌کند تا آن را 100 دلار بکند. این به معنایی است که شما می‌توانید مینی لات به ارزش 10000 دلار با استفاده از حساب تامین شده با فقط 100 دلار یا بیشتر معامله می‌کنید.


نسبت بدهی 1:100 به مشتری امکان می‌دهد تا 1 قسمت برای هر 100 معامله بگذارد: در مثال بالا، مشتری 100 دلار نقش دارد و بقیه از کارگزار بدست می‌آید.

نکته: بدهی کارگزار ارزش لات را تغییر نمی‌دهد!

نسبت بدهی ارزش لات را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد: یک مینی لات 10000 واحد است و یک لات استاندارد 100000 واحد   صرفنظر از نسبت بدهی است. در عوض نسبت بدهی روی تعداد لات‌هایی که شما در بازار براساس سرمایه در حساب‌تان دارید تاثیر دارد.

در مقابل بازارهای سهام که شما به سپرده کاملی از مقدار معامله شده دارید، بازار فارکس فقط نیاز به   سود سپرده دارد. باقیمانده این مقدار توسط کارگزار واگذار می‌شود. سهام به شما امکان قرض گرفتن از کارگزارتان روی سود، اما فقط با نسبت بدهی 2:1 می‌دهد، و معاملات آتی می‌تواند نسبت بدهی خیلی بیشتری اعطا کنند، اما با یک اندازه قرارداد ثابت که به صورت چشم‌گیری انعطاف پذیری را کاهش می‌دهد.

در مقابل فارکس احتمال استفاده از نسبت بدهی بیشتر را با پاداش اضافه شده با استفاده از اندازه‌های لات متغیر را می‌دهد. همه تراکنشات می‌توانند به صورت استاندارد، مینی، میکرو یا گاهی به اندازه نانو کوچک یا پنی اجرا شوند. هر اندازه لاتی برای یک مقدار مختلفی از واحدهای ارز پایه در نظر گرفته می‌شود، که به نوبه ارزش پیپ‌های مختلف را نشان می‌دهد. در زیر یک نمودار ساده برای نشان دادن اختلاف در اندازه‌های لات وجود دارد، که با واحد اندازه‌گیری شده است، حجم برای جفت‌های مهم که این ارزها USD است.

برای محاسبه دقیق‌تر ارزش پیپ، که می‌تواند متغیر باشد وقتی ارز USD استفاده نمی‌شود، می‌توانید از محاسبه‌گر پیپ آنلاین‌تان در اینجا استفاده کنید: محاسبه‌گر پیپ

آنچه این مسئله را جالب می‌کند هماهنگی این طیف گسترده اندازه لات با دامنه گسترده بدهی است.

جدول زیر نوع بدهی، درصد سود مورد نیاز برای باز کردن یک لات، و مقدار دلار مورد نیاز برای باز کردن یک لات را شرح می‌دهد (استاندارد، مینی، میکرو، و نانو)

می‌توانید در نمودار بالا ببینید که با نسبت بدهی کارگزار 100:1 شما فقط نیاز به گذاشتن 10$ برای هر لات میکرو دارید. این به معنایی است که اگر شما فقط 200 دلار در حساب‌تان داشته باشید، شما توانائی معامله تا بیش از 20 میکرو لات دارید، اگر بخواهید.

اما طمع‌کار نباشید!

 به شما توصیه نمی‌شود حتی با 10% نسبت سود اختصاص یافته‌تان در موقعیت‌های لات تکی یا جمعی  معامله کنید. نسبت بدهی هوشمند همانطور که ما دیده‌ایم، در خطوط بدهی 2:1 بیشتر یا 2% سود ازادتان است.

برای نمونه، اگر شما یک حساب میکروی 1000 دلاری در نسبت بدهی 100:1 داشته باشید، اگر شما فقط 2 لات میکرو معامله کنید، بهترین حالت است. این کار به شما 98%  رایگان می‌دهد تا در معاملات‌تان قرار دهید. هر پیپ حساب تان را تا 20 سنت تغییر خواهد داد. گذشته از این، شاید یک قانون خوب باشد که بیشتر از 2% یک معامله ریسک نکنید. قرار دادن حد ضرر 100 پیپی  روی معامله 2 میکرو پیپی به معنایی خواهد بود که شما حداکثر 2% ضرر خواهید کرد. این مسئله به شما امکان ادامه با یک سری ضرر می‌دهد، که سناریوی عادی در فارکس است.

نسبت بدهی می‌تواند دوست یا دشمن‌تان باشد، بسته به اینکه شما چگونه از آن استفاده می‌کنید. نسبت بدهی شبیه یک ابزار معاملاتی بزرگ  است، که به معامله‌گران با سرمایه کم امکان مشارکت در بازارها را می‌دهد که آنها نمی‌توانند در غیر اینصورت معامله کنند، اما مثل هر ابزاری، باید یاد بگیرید چگونه از آن به درستی استفاده کنید یا می‌تواند باعث ضرر شما بشود.

چه چیزی پتاسیل پاداش یا ریسک  انتخاب کارگزاری خواهد بود که نسبت بدهی بالاتری از بقیه پیشنهاد می‌کند؟

بیشتر مقاله‌هایی که درباره نسبت بدهی و فارکس بحث می‌کنند بر علیه حق دلالی شرکت‌هایی که نسبت بدهی بالاتر از 100:1 پیشنهاد می‌کنند، اخطار می‌دهند. چه چیزی در پشت این اخطار وجود دارد؟   غالبا این تصور ضمنی وجود دارد که مشتری خرده فروشی عادی آدم نادان طمعکاری است که اگر فرصت داشته باشد به پتاسیل بدهی خواهد رسید. در این مورد بدهی شبیه طنابی است و وقتی مشتری به اندازه کافی آن را بگیرد، خودش را از آن آویزان می‌کند. او میبیند که کارگزاراش 400:1 به او اجازه می‌دهد تا واحدهای 100000 با اندازه حساب 300 دلاری معامله کند، و او از فواید این اجازه سود می‌برد، بدهی بیش از حد حساب کوچک‌اش را خیلی سریع به نابودی می‌کشاند.

حمایت بیش از حد دولت ایالات متحده همچنان فکر می‌کند که این مشتری عادی ادم نادان طمعکاری است و بنابراین در سال 2010 برای حمایت از سرمایه گذار فارکس از خودش اقدام کرد و همه دلالات ایالات متحده را مجبور به پذیرش حدکثر بدهی 50:1 کرد، قانونی که در اکتبر سال 2010 به مرحله اجرا گذاشته شد. به قدری حمایت کننده بود که CFTC می‌خواست نسبت بدهی را تا 10:1 کاهش دهد تا قماربازان را از فارکس خارج کند، اما در پایان تصمیم گرفته شده که 50:1 منطقی‌تر است و همراستا با نسبت ژاپن با توجه به فارکس است. قبل از سال 2010،   استفاده شد تا کارگزاران ایالات متحده بتوانند نسبت بدهی 100:1 یا 200:1 را پیشنهاد کنند. به هر حال گذشت. حالا ایالات متحده نسبت بدهی را تا 50:1 محدود کرده است و ژاپن نسبت را تا 25:1 محدود کرده است، در حالیکه اغلب کشورهای دیگر نسبت بالاتری دارند.

بطور کلی، فکر می‌کنم که محدودیت انتخاب معامله‌گر ایالات متحده شغل خیلی بدی است و با بقیه دنیا رقابتی نیست. بسیاری از معامله‌گران خرده فروشی ایالات متحده حساب‌هایشان را به خارج کشور منتقل کرده‌اند و از فارکس بدون محدودیت زیاد لذت می‌برند. بریتانیا و استرالیا یا سوئیس قادر نخواهند بود که خودشان را خیلی سریع رها کنند وقتی از ایالات متحده پیروی نمی‌کنند، آنها می‌توانند میلیون‌ها درامد اضافی ایجاد کنند. این محدودیت در نسبت بدهی ایالات متحده فقط یکی از هزاران محدودیت است، که برای کمک به معامله‌گران کاری نمی‌کند و بیشتر برای محدودیت توانائی‌شان برای کسب پول بیشتر در ایالات متحده است.  این یک خود درستکاری، غرور حمایتی و مقتدرانه در این قسمت تنظیم کننده‌گان دولت ایالات متحده است که تصور می‌کنند نسبت بدهی 50:1 به اندازه کافی برای میانگین معامله‌گر فارکس خوب است.

حقیقت واقعی این مسئله این است که نسبت حق دلالی زیاد به خودی خود خطرناک نیست. چون نسبت بدهی فارکس ارزش لات را تغییر نمی‌دهد، و شما فرصت معامله با اندازه‌های لات مختلف دارید، ریسک بیشتر برای داشتن نسبت بدهی بیشتر ضروری نیست، همانطور که در اینده خواهد بود، که شما نمی‌توانید اندازه لات را تغییر دهید. نسبت بدهی بیشتر فقط به توانائی معامله لات بزرگ‌تر با سرمایه کمتر اشاره می‌کند.  اگر شما فقط 500$ داشته باشید، می‌توانید یک حساب میکرو با نسبت بدهی 400:1 باز کنید، طوری که بتوانید تا بیش از 20 میکرو لات فقط با 2.5$ برای هر یک کنترل کنید. یا شما می‌توانید لات 1 میکرو را با فقط یک 2.5$ سود کنترل کنید. بین حداقل یا حداکثر استفاده‌تان از نسبت بدهی و اندازه لات دامنه گسترده‌ای از انعطاف‌پذیری وجود دارد.

داشتن پتاسیل بیشتر برای نسبت بدهی می‌تواند برای معامله‌گران طمع کار خطرناک باشد، اما هر معامله‌گر حریصی باید فرصت داشته باشد خودش را وارد بازار یا از بازار  خارج کند. اگر یک معامله‌گر حریص 1000 دلار در حساب میکروی 400:1 داشته باشد، و بخواهد حداکثر استفاده احتمالی را از نسبت بدهی در معامله‌اش بکند، می‌تواند 3 لات استاندارد در حساب‌اش باز کند، و راهش را به سمت یک مرگ سریع هموار کند. یک حرکت 30 پیپ خیلی کوچک برخلاف موقعیت‌تان برای او 900$ هزینه دارد، و او به صورت خودکار سودی دریافت می‌کند که 3 لات استاندارد‌اش را نقد می‌کند چون او سود ضروری برای کنترل آنها را ندارد.

بنابراین، شایان ذکر است که اخطارهای مکرر تکرار می‌شود: نسبت بدهی بالا می‌تواند منجر به ضررهای اساسی بعلاوه سود اساسی بشود. بله مخصوصا برای  معامله‌گران طمعکار  بی‌عقل که خیلی از نسبت بدهی موجود برای آنها استفاده می‌کنند.

معامله با حداقل نسبت بدهی هر معامله در ضمن  اختصاص حق نسبت بدهی بالاتر

معتقدم که نسبت بدهی انعطافی و اندازه لات انعطافی اشاره شده در فارکس می‌تواند به اکثر معامله‌گران اجازه معامله‌ ایمن‌تر از هر سهام یا معاملات آتی را بدهد. یک معامله‌گر معاملات آتی باید از نسبت بدهی برای قراردادهای خاص استفاده کند، که می‌تواند خیلی بالا و خطرناک باشد. یک معامله‌گر فارکس در مقابل، می‌تواند با اطمینان لات و نسبت بدهی را به تناسب اندازه حساب‌اش معامله کند. برای نمونه، اندازه یک معامله امن مبتدی برای یک حساب باز  1000 دلاری شاید یک میکرو لات بشود، که به صورت موثری از نسبت بدهی صفر استفاده می‌کند. بعد او درباره حرکت 100 پیپی کاهش حساب‌اش نگران نخواهد بود؛ در عوض 100 پیپ برخلاف او فقط 10 دلار هزینه خواهد داشت، و او می‌تواند تعدادی معاملات در حال ضرر را  نجات دهد.

چنین معامله‌گری می‌تواند پتاسیل 200:1 نسبت بدهی را برای تنوع فرصت یا اضطرار را  حفظ کند. اجازه دهید هر یک را جدا کنترل کنیم. به صورت متنوع، منظورمان از پتاسیل به معنای داشتن معاملات همزمان است که استراتژی‌های مختلف در بازارهای مختلف را بکار می‌گیرد. شاید شما شش EAs مجزا را پیدا یا ایجاد کنید که نتایج بزرگی در تست‌های قبل و بعد داشته باشد، و شما بخواهید توانائی معامله در همه شش EAsرا با استفاده از 2% سود آزاد برای هریک داشته باشید. با فرصت، منظورم این است که شاید زمانی‌هایی در بازار باشد وقتی شما یک فرصت جالب را پیدا می‌کنید و می‌خواهید روی آن با نسبت بدهی بزرگ‌تر یا موقعیت بیشتر سرمایه‌گذاری کنید. اگر فکر می‌کنید که شانس به نفع شما است، نسبت بدهی که اینجا برای شما وجود دارد را استفاده کنید. شما پتاسیل برای تلاش سخت و بزرگ دارید.

بعد موارد سختی وجود دارد. شما از یک سری بزرگ معاملات ضرر ده زیان می‌کنید، و حساب‌تان 500 دلار از 1000 دلار اولیه‌اش کمتر می‌شود، بعد در این مورد شما می‌توانید ادامه دهید و از اندازه لات 0.01 استفاده کنید تا شما را از این مخمصه نجات دهد، اما نسبت بدهی به طور موقت رشد کرده است، چون 0.01 اندازه لات به صورت موثری 1000  دلار را کنترل می‌کند وقتی حالا شما فقط 500 دلار دارید. در حقیقت، به خاطر پتاسیل نسبت بدهی ،200:1، حساب‌تان می‌تواند تا 100 دلار افت پیدا کند، و هنوز شما می‌توانید از اندازه لات 0.01 استفاده کنید و برای نجات خودتان تلاش کنید. ظرفیت نسبت بدهی بزرگ‌تر به شما امکان می‌دهد تا اندازه لات اولیه‌تان را زمانی که حساب‌تان افت پیدا می‌کند، را حفظ کنید. این  را با سهام مقایسه کنید، جایی که هر درصد کاهش در حساب‌تان شما را مجبور به معامله 100 سهمی کوچک‌تر و ارزش سهام کوچک‌تر می‌کند، که بالا رفتن از این کاهش‌تان را سخت‌تر و طولانی‌تر می‌کند.

در پایان، نسبت بدهی حق کارگزاری حداکثر پتاسیل نسبت بدهی‌تان را تعیین می‌کند، و به نفع شماست که با کوچک‌ترین مقدار آن معامله کنید، بقیه برای تنوع، فرصت و سختی حفظ می‌شود.

سود، سود مورد استفاده و سود آزاد

در شروع این مقاله، ما شرح دادیم چگونه یک مشتری  با حساب 1000 دلاری 1 مینی لات از EUR/USD می‌خرد، که ارزش عملیاتی 10000 دلاری دارد. فرض کنید مشتری نسبت بدهی 100:1 برای آن حساب دارد، بعد به منظور معامله 1 مینی لات او 100 دلار از حساب‌اش کم می‌کند و 9900 دلار از کارگزار قرض می‌گیرد. پولی که او از حساب‌اش کم می‌کند سود یا سود مورد استفاده است، که برای حفط موقعیت باز معامله استفاده می‌شود. حالا 900 دلار در حساب‌اش وجود دارد که معامله نمی‌شود. ظرفیت معامله دیگر با سود ازاد تعیین می‌شود که سرمایه‌ای است که سود مورد استفاده فعلی از آن کسر می‌شود.


سود

سود یا سود مورد استفاده

مقدار پول در حساب‌تان که در حال حاضر در معاملات باز استفاده می‌شود.

اگر شما حق کارگزاری 100:1 داشته باشید، و شما 1 مینی لات باز کرده باشید، پس سود مورد استفاده‌تان 100 دلار است. جدول بالا را ببینید: نسبت بدهی/ جدول شرایط سود برای اندازه لات‌های مختلف.  دقیق‌تر، این فرمول مانند زیر است: 

سود مورد استفاده =( مظنه بازار برای جفت* لات‌ها)/نسبت بدهی

(مثل 200: 1 کارگزار برای 1 مینی لات در 1.2700 EURUSD: (1.2700*10000)/200=63.50$

به منظور باز کردن و حفظ حساب‌تان، شما نیاز به داشتن حداقل 63.50 دلار برای سرمایه قابل دسترس در حساب‌تان دارید.

 سود قابل استفاده یا ازاد:

مقداری از پول در حساب‌تان منهای سود است.

 اگر شما 1000 دلار در حساب‌تان داشته باشید و شما 1 مینی لات باز کنید که نیاز به سود 100 دلاری داشته باشد، پس سود ازادتان 900 دلار است. 

سود آزاد= سرمایه- سود (یا سود استفاده شده)

(مثال: 1000$ - 100$=900$ سود ازاد)

در زیر یک اسکرین‌شات از سود متا تریدر4، سود ازاد و سطح سود وجود دارد: 



قبلا بحث کرده‌ایم سود و سود آزاد چه هستند. در بالا حساب FXpro  400:1 به ارزش 1399 دلار، ما یک مینی لات بدست اورده‌ایم که از سود 25 دلاری استفاده می‌کند. این نسبت بدهی 1371 دلاری سود آزاد قابل دسترس برای من به خاطر معاملات اضافی است. اکی، پس سطح سود چیست؟ 

درصد سطح سود:

درصد سطح سود= (سرمایه/سود)X 100

در اسکرین‌شات بالا، سرمایه 1397$ است و تقسیم بر 25 برابر با 55 و در 100 ضرب می‌شود، که درصد سطح سود 5504% است. معنای این چیست؟ به شما یک دیدگاه سریع از سطح سودتان می‌دهد، مخصوصا چقدر شما نزدیک به رسید سطح سود 100% هستید، سطح عادی که زمانی که کارگزاران به آن می‌رسند منجر به سود نقدینگی می‌شود.اجازه دهید اسکرین شات بالا را تقسیم بندی کنیم:

تراز:1399.22 

سرمایه:1397.32

سود:25.39

سود آزاد: 1371.93

سطح سود:5504.38%

من سود 25 دلاری استفاده می‌کنم. برای یک سود 100% کارگزار، من  درخواست نهایی نقدینگی دریافت خواهم کرد وقتی سرمایه تا کمتر از 25 دلار کاهش داشته باشد.

درخواست نهایی چیست؟

چه سهام یا فارکس معامله کنید، همه معامله‌گران از درخواست نهایی می‌ترسند.

درخواست نهایی:  اخطار از کارگزار مبنی بر اینکه حساب‌تان از مارجین مورد نیاز بر حسب درصد کمتر شده است و سرمایه کافی (سود شناور-ضرر شناور + تراز استفاده نشده) در این حساب برای پشتیبانی معاملات بازتان وجود ندارد.

از نظر کارگزار، راه‌شان برای حفاظت خودشان برای از دست دادن پول است که آنها به شما از طریق سود و نسبت بدهی واگذار کرده‌اند. در فارکس شما تماسی از کارگزارتان برای اضافه کردن وجه نقد ندارید، و این در سهام و معاملات است. در عوض معمولا یک نقدینگی کامل یا جزئی از موقعیت‌تان است وقتی حساب کمتر از حفظ سود می‌شود. جدول بالا را ببینید. نسبت بدهی بیشتر در هر معامله خاص استفاده می‌شود، بیشتر سرمایه شما در معرض خطر است، و بیشتر احتمال درخواست نهایی وجود دارد.

شما باید کاملا بفهمید چگونه درخواست‌تان کار می‌کند، مطمئن شوید توافق سود بین شما و کارگزارتان را خوانده‌اید. همیشه ایده خوبی برای حفظ سود مورد استفاده یا سود آزادتان است تا به شما تضمین بدهد که سود زیادی استفاده نکرده‌اید  و هنوز سود آزاد زیادی دارید.

چه وقت کارگزار می‌گوید: سطح درخواست نهایی=100%

 این به معنایی است که سطح سود 100% است، شما درخواست نهایی نقدینگی خواهید گرفت، وقتی سرمایه‌تان برابر با سود مورد استفاده شود، یعنی وقتی سطح سودتان 100% است. خیلی زود بعد از موقعیت‌تان بسته خواهد شد. در همین حال یک شرایط سود 100% خطری برای درخواست نهایی خیلی زودتر ایجاد می‌کند، پول بیشتری ذخیره می‌شود وقتی ضررهای بیشتری با ممانعت شما از ضرر بیشتر اجتناب می‌کند. شما حداقل مقداری پول در حساب‌تان در یک حرکت زیاد بازار دارید.



چه وقت کارگزار می‌گوید: سطح درخواست نهایی=50%

این کارگزار خیلی بخشنده  است که چگونه از محدودیت‌های سودتان سواستفاده می‌کند. فقط نقدینگی حساب‌تان را شروع می‌کند وقتی سرمایه‌تا برابر با نصف سود مورد استفاده‌تان باشد، یعنی وقتی سطح سودتان تا 50% افت دارد.

وقتی کارگزار می‌گوید: سطح درخواست نهایی 70%، و 30% باقی مانده است.

این کارگزار خیلی بخشنده است و به شما اخطار خوبی می‌دهد. اخطار درخواست نهایی شروع می‌شود وقتی سطح سودتان تا 70% کاهش داشته باشد و نقدینگی وقتی روی می‌دهد که سطح سودتان تا 30، افت داشته باشد. وقتی سطح درخواست نهایی‌تان را تا سطوح پایین‌تر تنظیم می‌کنید، خطر داشتن درخواست نهایی بیشتر می‌شود. هرچند اگر شما به اندازه کافی مواظب نباشید، این درخواست نهایی کارگزار بخشنده می‌تواند کمی برای شما در حساب‌تان باقی بگذارد اگر بازار به شدت علیه شما تغییر کند.

در زیر نمونه‌ای از درخواست نهایی با سطح درخواست 100% کارگزار وجود دارد.

مثال

جف یک حساب میکرو با 1000 دلار و نسبت بدهی 100:1 باز کرده است. او EUR/USD را تحلیل می‌کند و تصمیم به یک معامله کوتاه می‌گیرد، با یک مینی لات 4 روی EUR/USD با قیمت 1.3200 وارد می‌شود. طبق فرمول سود بالا، جف سود 520 دلاری استفاده خواهد کرد. قبل از ورود، سود آزاد جف 1000 دلار بود و بعد از ورود، سود آزاداش 480 دلار است. 

اعتصابات فاجعه‌آمیز و معاملات جف به ضرر او شدند: EUR/USD 100 پیپ بالا رفت، و هر پیپ با 4 مینی لات برابر با 4 دلار است، سرمایه‌اش تا 400 دلار تنزل کرد تا به 600 دلار می‌رسد. حالا جف فهمیده است که سطح سوداش 115% است (سرمایه/سود=600$/520$، خیلی نزدیک به حداکثر سطح سود 100% است. در این مرحله، نوار سوداش قرمز می‌شود و اخطار می‌دهد. وقتی EURUSD 25 پیپ دیگر افزایش می‌یابد، سرمایه حساب‌اش 100 دلار افت پیدا می‌کند تا به 500 دلار می‌رسد. حالا او به زیر حداکثر سطح سود می‌رسد و سیستم به صورت خودکار معاملات را در ضرر می‌بندد تا سود بیشتری بازیابی کند.

وقتی مسایل به 100% نزدیک می‌شود، یک سری چیزها ، بسته به سیاست سود کارگزار اتفاق می‌افتد. برخی کارگزاران می‌توانند موقعیت‌های را در 100% نقد کنند. بسته به سیاست سود کارگزار، موقعیت‌اش می‌تواند به صورت کلی یا تا حدودی نقد شود. از اینرو جف سیاست سطح درخواست نهایی 100% با کارگزاراش یا شیوه جزئی نقدینگی دارد، کارگزاراش شروع به نقد کردن موقعیت‌ها می‌کند تا زمانی که حساب‌اش بیشتر از 100% سطح درخواست‌اش به عقب بر می‌گردد. ابتدا، او ممکن است بفهمد که یکی از چهار موقعیت‌اش در ضرر 125 پیپی متوقف شده است، شرایط سوداش تا 390 دلار کاهش پیدا می‌کند، و سطح سود 128% باقی می‌ماند.

اما اگر بازار با 25 پیپ اضافی افت کند، او می‌بیند که حساب‌اش تا 75%  و سرمایه 375$ پایین رفته است، که دوباره او را به زیر سطح حداکثر 100% می‌برد، و ضرر در موقعیت دوم در افت 150 پیپی پایان می‌یابد. این مسئله به نوبه شرایط سود‌اش را تا 260 دلار و با سرمایه 375 دلار پایین می‌آورد، سطح سوداش دوباره تا 144، تنظیم می‌شود. بعد شاید بفهمد که او بیش از 60% از اصل پول‌اش  ضرر کرده است، جف می‌خواهد خارج شود و دو موقعیت آخر را با 150 پیپ ضرر برای هریک، کلا 625 دلار ضرر، ببندد.

جف بیچاره، از نسبت بدهی خیلی زیاد استفاده کرد و خودش را دچار مشکل کرد. در حقیقت، جف باید با نسبت بدهی 2:1 معامله کند، که 2 میکرو لات برای حساب 1000 دلاری‌اش داشته باشد. بعد یک حرکت 150 علیه او فقط 30 دلار هزینه خواهد داشت، و فقط 3% حساب‌اش ضرر می‌کند. بعد جف قادر به مبارزه در روز دیگری می‌شد.

چگونه از درخواست نهایی اجتناب کنیم و آن را متوقف کنیم؟

  1. از نسبت بدهی هوشمند استفاده کنید. سعی کنید نسبت بدهی بیشتر از 2:1 در هر زمان معامله نکنید.
  2. محتاطانه سرمایه‌گذاری کنید. مطمئن شوید پول کافی برای باز کردن و ادامه معاملات دارید.
  3. ریسک‌تان را کاهش دهید. سعی کنید بیشتر از 3% حساب‌تان در هر یک معامله ریسک نکنید.
  4.  حد ضرر قرار دهید تا سرمایه‌تان را از ضررهای قابل توجه حفاظت کنید.

در نهایت، درخواست نهایی می‌تواند به صورت موثری با استفاده از نسبت بدهی خیلی کمتر اجتناب شود تا معاملات‌تان را انجام دهید و بالانس حساب را بر مبنای منظم کنترل کنید. اغلب پیشنهاد می‌شود که باید از توقف سفارشات در هر موقعیت استفاده کرد تا ریسک را محدود کرد، و این کار می‌تواند کمک کننده باشد، اما اندازه نسبت بدهی را به نسبت بالانس حساب‌تان پایین نگه می‌دارد که بهترین استراتژی مدیریت سرمایه است.

مطلبی یافت نشد